Με μία μακροσκελή δημοσίευσή του στο Facebook, ο Θοδωρής Αθερίδης κοινοποιεί τους συνειρμούς του, τις σκέψεις και τις αναμνήσεις του, από τον σεισμό στη Θεσσαλονίκη το 1978 μέχρι την κατάκτηση του Euro το 2004 από την Εθνική Ελλάδος, για να φτάσει στη σημερινή «εποχή των άδειων δρόμων, της πανδημίας, του φόβου, της αβεβαιότητας και της χρεοκοπίας όλου του πλανήτη».

Όπως έγραψε ο γνωστός ηθοποιός σε ανάρτησή του:

«Βαδίζοντας με την άδεια της μετακίνησης 6 για τον προαυλισμό μου, καλύπτοντας τις ανάγκες και τα δικαιώματα του σκύλου μου, στους ερήμους πεζόδρομους με τα κλειστά καφέ, εστιατόρια , μουσεία, όλα μα όλα σφαλισμένα, το μυαλό ανατρέχει να θυμηθεί αναλογίες και δεν τα καταφέρνει. Μοιραία σ αυτήν την αναδρομή στέκεται σε άλλες μνήμες. Σκόρπιες σε διάφορες εποχές κρίσιμες.

Ο σεισμός στην Θεσσαλονίκη το 1978 που μας τρόμαξε τόσο πολύ. Τέσσερις μήνες σε αντίσκηνο ζήσαμε. Κι είπα με το μυαλό μου “μόνο αυτό μας έλειπε τώρα”. Θα μπορούσε να συμβεί κι αυτό όμως. Να όταν ξεκίνησε η εκθετική διασπορά του κορωνοϊού εμείς είχαμε να φυλάμε και τα σύνορα μας από τον χουλιγκανισμό του Ερντογάν. Η οικονομία της αφήγησης της εποχή μας, δεν ρώτησε και την γνώμη μας. Εμείς την παρακολουθούμε κι αντιδρούμε. Άλλοτε είμαστε παρόντες πριν τα γεγονότα προετοιμασμένοι κι άλλοτε τρέχουμε πίσω από αυτά.

Θυμάμαι που είχα ρωτήσει τον Ντέμη Νικολαίδη αλλά και τον Τραϊανό λίγους μήνες αργότερα από το έπος του 2004, πώς έγινε η υπέρβαση τότε και θυμάμαι και τους δυο να μου λένε σε διαφορετική συνάντηση, πως “με κάθε ματς χωριστά πηγαίναμε”. Ο Χαριστέας, ο Μπασινάς, ο Καραγκούνης, ο Δέλλας, ο Βρύζας σκόραραν τόσο όσο χρειάζονταν για να το σηκώσουμε. Ούτε ένα γκολ παραπανίσιο δεν βάλαμε.

Γελάω που σκέφτομαι πως παλιότερα το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ μετριόνταν με το αποτέλεσμα και το ταλέντο. Μέσα στα χρόνια μπήκαν όλα τα στατιστικά. Τόσες ασίστ τόσα τα κλεψίματα , τα λάθη, τα τρίποντα τα δίποντα οι mvp. Μετρήσιμα μεγέθη έγιναν όλα. Και να τώρα που ο συνειρμός φτάνει στην αναλογία που έψαχνε. Η επικοινωνία η ιδεολογία το χάρισμα η φιλοσοφία η ρητορική δεινότητα ήταν μέχρι τώρα το συνεχές μοτίβο που έκρινε ιστορικά τις ηγεσίες.

Ο κάθε ηγέτης στον καιρό του θα κριθεί δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Άλλες οι εποχές των πακέτων του Ντελόρ κι άλλες της χρεοκοπίας. Αλλά και τώρα την εποχή των άδειων δρόμων της πανδημίας του φόβου και της αβεβαιότητας, της χρεοκοπίας όλου του πλανήτη διακρίνεται μια ποιοτική αλλά κρίσιμη διαφορά με όλα όσα μέχρι τώρα γνωρίζαμε. Ξαφνικά και στην πολιτική μπήκαν όλα τα στατιστικά. Έγιναν όλα μετρήσιμα. Πέρα από ιδεολογικές εμπλοκές ή συμπλέγματα υπάρχουν πια όλα τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά.

Ο πληθυσμός, οι ΜΕΘ, τα κρεβάτια, οι αναπνευστήρες, το νοσηλευτικό δυναμικό, οι επιστήμονες, ο σχεδιασμός, η στρατηγική, οι προτεραιότητες. Δεκάδες μεταβλητές σε μια εξίσωση τρόμου. Όλοι θα κριθούν με τα αποτελέσματά τους. Ούτε με τις εμμονές τους ούτε με τα χαρίσματά τους. Με τα έργα τους.

Όπως ο Ότο Ρεχάγκελ με τον Γιούρκα, τον Καψή, τον Φύσσα, τον Ζαγοράκη μπήκε στην μάχη έτσι και τώρα θα πάμε να τα βγάλουμε πέρα. Όπως ξέρουμε κι όπως μπορούμε. Θα μετρηθούν τα πάντα. Και θα είναι αντικειμενικά. Δεν θα είναι κατά την γνώμη κανενός. Θα είναι μετρημένα όλα τα κουκιά. Γι αυτό δεν χρειάζεται κανένας να μισεί κανέναν. Δεν εξυπηρετεί σε τίποτα. Αφού στο τέλος θα βγει το αποτέλεσμα…».

protothema.gr

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.