Στις 10 Ιουνίου του 1886, έπειτα από μία ηφαιστειακή έκρηξη, το κοντινό βουνό του Ταραγουέρα γέμισε με τέφρα τη λίμνη και κάλυψε τις «βεράντες» με βρωμιά και λάσπη.
Μία πενταετής μελέτη με τη χρήση υποβρύχιου σόναρ, όμως το 2016 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτές οι «βεράντες» είχαν καταστραφεί στην έκρηξη.
Ωστόσο, ο Μπαν και ο Νόλντεν δεν συμμερίζονται αυτή την άποψη και λένε ότι αυτό το συμπέρασμα βασίστηκε σε 130 χρόνια λανθασμένων χαρτογραφικών πληροφοριών, υποστηρίζοντας ότι οι «βεράντες» δεν έχουν καταλήξει στον πυθμένα της λίμνης ούτε καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Χρησιμοποιώντας το ημερολόγιο του 1859 του Φέρντιναντ βον Χότσετερ, που θεωρείται ο «πατέρας της χαρτογραφίας της Νέας Ζηλανδίας», οι δύο ερευνητές θεωρούν ότι έχουν βρει τη θέση των «περίφημων βεραντών», περίπου 15 μέτρα κάτω από την ακτή των λιμνών.


ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.